Blog


Leerzame avond gevolgd over "beelddenken ", in de Brewinc in Doetinchem

Veel kinderen kunnen letters en cijfers niet goed plaatsen, onthouden enz. Zij zijn veel meer gebaat bij t kijken naar plaatjes. Dat wordt je niet aan geleerd maar het zit in je hersenen. Daarom bestaan er mensen die goed zijn in taal , rekenen  en mensen die heel goed zijn in de praktijk.

adhd...

Ik ben net zoals jij, maar toch heel anders.

Ik voel dezelfde gevoelens, ervaar dezelfde dingen. Maar gewoon net een beetje heviger. Als ik gelukkig ben, ben ik dolblij. Als ik boos ben, ben ik heel boos. Als ik verdrietig ben, ben ik er kapot van. Als iemand me pijn doet, voelt het alsof de hele wereld ten onder gaat. Alsof ik steeds opnieuw ervaar hoe erg het nu net was.

Soms neem ik alles persoonlijk. Bij alles wat er gebeurt lijk ik betrokken. En omdat mijn hersenen iets anders werken dan bij anderen, moet alles er bij mij op een andere manier uitkomen, meestal via mijn grote mond. Ik klink misschien boos. Je denkt misschien dat ik overdrijf. Maar omdat ik – bij wijze van spreken – geen uitlaatklep in mijn hersenen heb, zijn dingen die er met mij gebeuren meteen heel groot voor mij. Ik krijg geen kans om met mijn gedachten dingen voor te sorteren en de onzinnige gedachten eruit te filteren.

Ik ben geen slechte luisteraar, maar soms vind ik het moeilijk om me te concentreren. Een kraan die druppelt, een auto die voorbijrijdt; al dit soort dingen kunnen me afleiden. Ik zie je lippen bewegen, maar soms, het spijt me, kan ik me niet concentreren op wat je zegt, hoewel ik het echt probeer.

Ik wil jou niet negeren, maar er zijn gewoon zoveel andere dingen om naar te luisteren. En als we in een volledig stille ruimte zijn, luister ik niet naar de stilte maar naar de gedachten in mijn hoofd. Want daar, daar het nooit stil.

Soms word je moe van me omdat ik je iets heb gevraagd en bijna onmiddellijk daarna dezelfde vraag opnieuw stel.
Nee, ik ben niet dom of heel langzaam van begrip. Het antwoord dat je me gaf is gewoon verloren gegaan tussen al de andere gedachten in mijn hoofd. Dus dan moet ik het opnieuw vragen. En misschien nog een keer om het echt te onthouden.

Ik kan niet rustig op de bank liggen voor een avondje films kijken. Na een tijdje begint het te kriebelen in mijn lichaam, verlies ik mijn concentratie, en kijk ik naar alles behalve wat er gebeurt op het scherm. Dan vertelt mijn lichaam dat ik wat anders wil doen. Mijn geduld is alweer opgeraakt, hoe goed de film ook is. Geef mijn vermoeide hersenen dan een pauze van tien minuten, zodat we weer verder kunnen kijken. Mijn hoofd kan al die indrukken gewoon niet zo snel verwerken.

Word je boos door mijn eeuwige gefriemel aan mijn telefoon, kleding en alles wat ik in mijn handen kan krijgen? Het is gewoon mijn manier om me te concentreren.

Af en toe kan jouw gevoelens niet begrijpen. Maar ik begrijp zo veel meer dan dat ik onder woorden kan brengen.
Want als ik ergens sterke gevoelens over heb, worden mijn hersenen door deze emoties in beslag genomen en krijg ik geen woord over mijn lippen. Dan ben ik druk bezig om mijn lichaam te beheersen, zodat ik geen ongewenste acties tegen mezelf of tegen anderen ga uitvoeren.

Laat ik overal dingen slingeren? Chaos is mijn manier om orde te houden. Want het is een chaos in mijn hoofd, dus voel ik mij veilig in de chaos. Dan heb ik juist het gevoel dat ik alles onder controle heb.

Ben je verrast dat ik het ene moment boos word en het volgende moment heel blij ben? Probeer het niet te begrijpen. Mijn stemming wordt volledig beheerst door mijn gevoel, dat altijd de overhand krijgt. En die emoties kunnen snel veranderen. Mijn hersenen zijn constant in beweging.

Waarom heb ik vaak conflicten met anderen? Dat is gewoon omdat ik een hekel heb aan onrecht en weiger om weg te kijken, als andere mensen in de problemen komen.

Me ergens mee te bemoeien is mijn specialiteit. Ik doe het niet om vervelend zijn, maar omdat ik niet de lafheid heb die kenmerkend is voor andere mensen. Ik denk niet aan de gevolgen van mijn acties en begeef me vaak in gevaarlijke situaties met mensen waar ik medelijden mee heb.

Je denkt misschien dat ik een expert ben in het mezelf in verlegenheid te brengen. Je ziet het goed: ik kijk niet goed uit, spring in plassen water of lach hardop in gênante situaties. Ik doe wat er in mij opkomt. Zoals ik me op dat moment voel. Ik heb geen tijd om na te denken over wat andere mensen over mij zullen denken. Er er zijn zoveel dingen die me afleiden.

Ik kan instructies niet zo snel begrijpen. Soms moet je me tien keer iets uitleggen, tot ik het in één keer begrijp. Of als iemand anders het uitlegt en ik het ineens begrijp. Voor mij is het niet het belangrijkst wat je precies zegt, maar hoe je het zegt.

Word je er moe van dat ik altijd de sleutels verlies als we ergens heen gaan? En ze dan thuis gewoon in mijn jaszak vind?
Het is gewoon even wennen. Mijn brein is zo druk met de omgeving dat het geen tijd heeft om zich te herinneren waar dingen uiteindelijk liggen.

Wij, mensen met ADHD/ADD leven intensief. We willen meer weten. Wij haten meer. We rouwen meer. Maar we hebben ook meer lief. Want als we van iemand houden, doen we het niet alleen met ons hart, maar met ons hele lichaam.

Maar als je voelt dat je er even niet meer tegen kan? Neem dan een pauze. Neem een pauze van ons, we kunnen we heel stressvol zijn. Er is altijd wel iets met ons aan de hand. We zijn constant in beweging. Maar we zijn niet alleen intens en hyperactief. We zijn ook intelligent en creatief. We hebben gewoon een andere manier om over dingen na te denken, omdat onze hersenen niet filteren. We moeten overleven met onze eigen manier van zijn en onze eigen manier van handelen.

Je moet ons een kans geven.

Geef ons een kans om precies te zijn wie we zijn, laat ons profiteren van alle positieve dingen die onze structuur met zich meebrengt, en geef ons de kans om te laten zien hoeveel we om je geven. Je zult ons uiteindelijk begrijpen. En wees er trots op dat je deel uitmaakt van onze reis en ontdek de wereld via ons perspectief.

 

EEN LEUK VERHAALTJE OVER MENSEN DIE HET BETER WETEN......

 

De Spijtbrieven

 

'Aan de vrouw die het eerder wist dan ik'

 

Deze brief was onvermijdelijk. Je kon erop wachten. Want ik ben jou al maanden mijn meest oprechte en nederige excuses schuldig. Wat zeg ik? Al jaren. Nee, je kent me waarschijnlijk niet. Ik jou ook niet. Althans, niet echt. Maar dat heeft me er nooit van weerhouden iets van jou te vinden.

 

Je stond voor me in de rij bij de supermarkt. Samen met je kleuter en zijn ranzige ringbaardje van opgedroogd snot. In je winkelwagen zag ik nergens een hogedrukspuit liggen. Terwijl me dat toch zeker geen overbodige luxe leek. Tegen vriendlief fluisterde ik heel hard, dat ik snotneuskinderen vreselijk vies vond. Je moest het horen. En je moest je schamen.  

 

Grenzen stellen

 

Weet je nog die keer in dat restaurant toen jouw peuterpuberende dochter een half uur lang de boel bij elkaar gilde, de pannenkoek van haar bord veegde en - toen jij het uiteindelijk opgaf - stampvoetend weigerde met jou mee naar huis te gaan? Ik rolde met mijn ogen en voelde me superieur. Een heerlijk gevoel.

 

Je had er zelf om gevraagd, vond ik. Grenzen stellen, 'Nee' zeggen, je kind laten gehoorzamen... Hoe moeilijk kon het zijn? Je zat twee rijen achter me in het vliegtuig. Met je huilbaby. En ik fantaseerde over kindvrije vluchten. Dit geluid… Hoe kón je dat je medepassagiers - en mij in het bijzonder -aan doen?

 

Druk en moe

 

Je was overal. Ik kon niet om je heen, hoe ik daar ook mijn best voor deed. Ja, ik vond je ongelofelijk stom. Met je stomme foto’s op Facebook van je stomme zelfgemaakte traktaties ('Hoera! Biologische cupcakes voor onze jarige Zoë!'). En je stomme bakfiets. Je opschepperij ('Nou ja zeg, nog maar 10 maanden en hij kan al lopen. Hihi.'). En je stomme clichés ('Een kind is het mooiste wat je kan overkomen').

 

Je had het altijd druk, je was moe en iedereen moest dat horen ('Totdat je kids hebt, weet je niet wat moe zijn is!') Serieus, ga weg! Dat is wat ik hoopte. Dat je maar lekker ver uit mijn buurt bleef, met die luidruchtige nazaten van je.

 

Toen jouw buggy de uitgang blokkeerde

 

Hoe vaak heb je je wel niet tegen mij verontschuldigd. Zoals die ene keer, toen jouw buggy de uitgang blokkeerde en ik daardoor niet op tijd de tram kon uitstappen. Of die keer bij de kapper toen jouw zoontje mij aan mijn mouw trok.

 

Met een ruk trok ik mijn arm terug en jij sprak hem vermanend toe: 'Laat die vrouw met rust, Bram! Dat is onbeleefd!' En eigenlijk wilde Bram alleen zijn dinosaurusknuffel aan me laten zien. Maar ik herinner me vooral de excuses die je bleef maken nadat je een heel klein beetje voor had gedrongen bij het toilet in het benzinestation. 'Mag het? Mijn meisje moet zo nodig...'

 

Oost-Indisch dove snotneuskinderen

 

Deze brief is voor jou, omdat je al veel eerder moeder was dan ik. Omdat het tijd wordt dat we de rollen omdraaien en ik degene ben die 'Sorry' zegt. Nu ik zelf twee Oost-Indisch dove snotneuskinderen heb.

 

Die overigens het mooiste zijn wat mij ooit is overkomen. Voor wie ik zou willen dat ik überhaupt wist hoe ik biologische cupcakes moest bakken (als ik er al de energie voor kon opbrengen na zo veel gebroken nachten).

 

Die geduldige, liefhebbende moeder

 

Met wie ik tot nu toe de makkelijkste weg kies en liever een midweek in Center Parcs ga zitten, omdat ik al nerveus word bij het idee dat we inclusief twee peuters naar het vliegveld moeten. Oh en die bakfiets lijkt me trouwens superhandig. Hoe kreeg jij dat toch voor elkaar? Ondanks alles ben jij die geduldige, liefhebbende moeder gebleven. Die in alle chaos de ballen in de lucht houdt.

 

Ik snap nu waarom jij jezelf moeder mag noemen. Wat kan ik zeggen... Ik, nieuwkomer in the motherhood, wist niet beter.         

HET SPIJT ME.        Met respect,   een medemoeder

 

Jaarlijkse schoonmaak...

Pasen 2016

met Pasen wordt er natuurlijk ook weer geknutseld,

Een groot papieren ei geverfd, versierd met stickers

en daarop een geopend ei versierd met glitter met een kant en klaar kuiken van de opvang...

Ook een doosje geverfd, eieren geverfd, gevuld met chocolade eitjes en snoepjes..  Vrolijk Pasen !!

sinterklaastijd

Op een grote paddenstoel,

rood met witte stippen......

 

Gastouder

Het vak van gastouder, denken mensen vaak,

is een zeer eenvoudige taak.

Lekker een beetje met kinderen spelen,

en op zijn tijd fruit uitdelen.

Als je zegt " Het is best zwaar ",

dan vinden mensen dat maar raar.

Het lijkt zo gemakkelijk, kinderen in een bak zand,

en de gastouder zit te zonnen op de rand.

Maar wie zo denkt , die heeft het mis,

het werk van een gastouder is geen kattenpis !

Observeren, rapporteren, en notuleren,

naar ouders beleefd reageren, in de groep een fijne sfeer creëren.

Niet chagrijnig zijn, maar warm en liefdevol,

niet misselijk worden van een drol.

Stimuleren en motiveren,

steeds maar weer opnieuw proberen.

Schoon maken en schriftjes schrijven,

over van alles op de hoogte blijven.

Voorlezen en liedjes zingen,

het bedenken van leuke dingen.

Op ziektes en voeding letten,

de kinderen op de wc zetten.

En zo zijn er nog veel meer zaken,

Die het werk van een gastouder zo veeleisend maken.

Rijk word je er ook niet van,

dus waarom doe je het dan.

Het zijn de kinderen die maken heel veel goed,

zij zijn de reden dat je het doet !!


Er

 zaten

  7 kikkers

      al

       in een boerensloot....

Het Vaderdag cadeautje van dit jaar:

Een mooie rode schort waar de kinderen een pizza op hebben getekend. Daarbij een pizza beplakt met lekkere stukjes . Ook nog handig houten lepels beschilderd. Een versje in de pizza doos en het cadeautje was klaar.

Het Moederdag cadeautje van dit jaar.
Een hartvormige cake die de kinderen gretig hebben versierd met hartjes, kraaltjes en allerlei lekkere vormpjes. Het was moeilijk om niet te veel in de hand te schudden en naar de mond te brengen. Een hartje van hout, rood beschilderd met een klein versje. Dat samen in een taartdoos die ook nog met veel talent is bekleurd.

Knutselpaaskip

Zo ...nu even pauze ...

Visje, visje in het water,

visje, visje in de kom...

Een nieuw herfstknutsel...

Een morgen in het bos  levert leuke plaatjes op en lekker gezonde rode wangen,

en natuurlijk materiaal voor het knutseluurtje

Oktober 2014

Er is een ook een nieuw speelkameraadje voor de kinderen erbij gekomen. Zeer leerzaam voor de kinderen, om gaan met dieren. Ze mogen er alleen op afgesproken tijden mee spelen, zodat de kinderen en de hond weten wat ze aan elkaar hebben. Een hond is een hond, kan niet constant aan gehaald of geaaid worden, maar natuurlijk houd zo.n beestje ook van spelen.....en kinderen ook..met begeleiding is het een leuk samenspel

Zomaar dingen om te vertellen:

De kinderen eten je nog eens arm,

s Morgens wordt er brood gesmeerd voor 12 uur.

reken maar uit.

6 kinderen en zij eten bijna 2 boterhammen per kind. Het is soms net zo'n  gaarkeuken hier .

Maar het is o zo gezellig met z'n allen aan tafel

Het feestje is weer geweest...

De weergoden werkten absoluut niet mee ,

maar de sfeer was er niet minder om.

Er was veel regen, maar ook veel tent,

veel plastic en heel veel mensen.

Dus super gezellig bij elkaar in de tent.

Lekker wat te drinken, te eten en veel

te klesten....

zondag 15 juni 2014 vaderdag

Op z,n tijd een boekje voorlezen,

en daarna er mee knutselen.

" De mooiste vis van de zee "

11-05-2014

Het moederdag kadootje van dit jaar.          

 

Een glazen babypotje , half beschilderd, suikerlaagje op de bovenkant

waxinelichtje erin.

Dubbele cd met een papieren onderzetter ertussen, onder plakken

Een versje met een foto van het kindje die het potje aan het verven is.

Knutselwerken van Pasen..

                                                           10 Maart 2014

Het is toch onvoorstelbaar , vorig jaar om deze tijd hadden we een dik pak sneeuw, en nu is het waarempel 15 graden. Natuurlijk naar buiten !! De kinderen begonnen om 9 uur al : Buiten, buiten, naar buiten..... Tot het koffiedrinken hebben we het binnen gered en toen naar buiten en wel zonder jas. De kinderen vinden het ook wel vreemd, want de sjaals liggen ook nog gewoon bij de jassen.

We hebben een fantastiche dag gehad, ze wisten niet waar ze het eerst of het laats mee moesten spelen. De hele dag in de zandbak en af en toe even rondrennen....heerlijk!

Februari 2014

De kinderen hebben zich uitgeleefd met knutselen,

een feesthoedje geschilderd, stickers geplakt,

truitje ontworpen en handen en voeten afgedrukt.

Maar ja , toen moest alles nog aan elkaar.....

In ieder geval het resultaat is heel mooi geworden.

Januari 2014

Een paar dozen op elkaar , grote kwast en roller

en wat een lol. De hele morgen heeft het in de keuken

gestaan en iedereen mocht zich er een poos op uitleven.

Voor de kinderen is het enorm , zo grote doos.

 

Lekkere traktatie als er jarige zijn,

kinderen eten met het hele gezicht,

oren, wangen, neus alles krijgt wat mee..

Klein kadootje voor de jarige, kaarsje uitblazen en natuurlijk met z,n allen zingen..

8-1-2014

Laten we het nieuwe jaar maar eens weer vrolijk tegemoed gaan

met een leuke vrolijke vlinder.

Drie verschillende maten en daar kun je verschillende dingen mee doen.

Bij deze vlinder hebben de kinderen gestempeld, getekend met stiften en geverfd.

De drie vlinders met een lintje (ogen) ertussen op elkaar plakken

en zie het resultaat. Simpel maar leuk

20 December 2013
20 December 2013


De week van Sinterklaas,                          December 2013

Wat is dit toch een leuke tijd voor de kinderen. Ze zijn allemaal zo enthousiast. Liedjes zingen, praten over de schoen zetten. Het is spannend en leuk te gelijk.

Bij Onze Speelplek is Zwarte Piet ook langs geweest. Iemand zag hem bij de brievenbus lopen en toen gauw de kinderen geroepen. Maar ja , bij de brievenbus gekomen was Zwarte Piet natuurlijk al weer verder gegaan. Er zat wel een kadootje in de brievenbus, de kinderen helemaal verbaasd.

Ze zijn verder gaan zoeken en waarrempel en lagen nog meer kadootjes. De kinderen hebben van Sinterklaas een boek gekregen Tip de muis. Piet had er ook nog een persoonlijk gedichtje in geschreven.

 

zie hieronder voor de gedichtjes

Een boek voor dit meisje,

met een klein wijsje.

Zoe is een leergierig kind,

dat bijna alles leuk vind.

Met de andere kinderen spelen,

zonder zich te vervelen.

Anna is haar favoriet,

haar roept ze al, voor dat ze haar ziet.

Verder kan ze het met iedereen vinden,

allemaal even goede vrienden.

Sint vindt haar een lieve meid,

dat is een vaststaand feit.

Sint gaat nu weg met zijn staf,

Americo in een draf.

Groeten van de pieten hier,

en met het boek heel veel plezier.

 

Dit boek is voor Lien,

onze kleine ienimien.

Lief spelen bij Onze Speelplek,

goed klauteren op het klimrek.

Kwebbelen als Donald Duck,

de gezelligheid kan niet meer stuk.

Rondlopen als n gans,

op de muziek, een leuke dans.

Lien vermaakt zich heel goed,

van poppen, tot keukenspeelgoed.

Maar nu is Piet klaar,

en Sint zegt : tot volgend jaar!

 

 

 

Een boek voor Kato,

een echt sinterklaascadeau.

Omdat ze zo’n lief kind kan zijn,

vindt ze dit vast fijn.

Lekker een momentje met mam en pap,

boek op schoot, en een bekertje sap.

Kato houdt van gezelligheid,

ze houdt niet van boze strijd.

Daardoor raakt ze van slag,

en zegt duidelijk dat dat niet mag.

Ze is bij Onze Speelplek de grote zus,

en alle kinderen krijgen van haar een natte kus.

Ze heeft veel geoefend en geleerd,

van plassen op de pot tot aan de fiets bezeerd.

Een doorzetter dat is dit kind,

heel knap vindt de Sint.

Veel plezier met het cadeau

Groetjes van Sint en pieten enzo.

 

 

Vince is de boef bij de opvang,

hij is voor niemand bang.

De oogjes zitten bij voorbaat al vol pret,

voor dat hij zijn ondeugend idee inzet.

Het taaltje wat hij spreekt is niet officieel bekend,

maar wij verstaan hem wel, die kleine vent.

Muts op, jas en laarzen aan,

lekker door weer en wind naar buiten gaan.

Heerlijk door het lange gras in de wei ,

naar de koeien en de kalfjes bij de boerderij.

Daarna met de rode wangentjes naar binnen,

om aan zijn lekkere boterham te beginnen.

Dol op lekker eten is hij,

van gezellig aan tafel zitten wordt hij heel erg blij.

Dan komt mama hem om half 1 halen,

Qua spelen vindt hij dat wel een beetje balen.

Maar zijn mama is toch zijn favoriet,

dan is hij heel blij als hij haar ziet.

Sint stopt nu met deze brief,

ook al vindt hij Vince lief.

Ook groetjes van de zwart Piet,

hij houdt je wel in de gaten ,zoals je ziet.

 

Tess is de baby van het stel,

maar dat weet ze wel.

Ze laat zich stee vast horen,

als ze de andere kinderen wil storen.

Ze opent dan haar mond,

lekker gillen op de grond.

Goed rond kijken,

wat ze van de andere kinderen kan opstrijken.

Als mama haar dan komt halen,

gaat ze met het hele gezicht stralen.

De kleine meid komt er wel,

ze wordt later de baas van het hele stel.

Daarom een kadootje voor deze meid,

dan is ze er goed op voor bereid.

 

Groetjes van Sint en Piet

 

Sint en zijn zwarte pieten ,

zien dat John-Dirk zo kan genieten.

Zijn gezicht kan zo stralen,

hij denkt: wat zal ik uit gaan halen.

Maar nee, hij is zo lief en bedeesd,

speelt rustig , er wordt niet rond gesjeesd.

Zelfs bij het eten kan hij zo genieten,

lekkere pepernoten van de pieten.

Boterham wil hij met de vork eten,

dat wordt bij Onze Speelplek nog wel eens vergeten.

Dan kijkt John-dirk naar zijn boterham,

en denkt: komt er nog wat van.

Ik wil met de vork eten,

anders kunnen jullie het wel vergeten.

Ik stop het zo niet naar binnen,

wil daar niet aan beginnen.

Maar als de oppas een vork heeft gegeven,

wordt de boterham snel op gegeten.

Ook het slapen wordt goed over nagedacht,

lekker in bed tot het rusten is volbracht.

Een andere John-Dirk komt dan uit bed,

nu kan het beginnen met de pret.

Hij wil gymnastieken met muziek erbij

dan is deze jongen echt heel blij.

Als papa of mama komt, is hij moe maar voldaan,

kan hij gerust uitgespeeld naar huis gaan.

Sint zegt nu , tot een andere keer, dan zien we elkaar weer.

 

Rowan is nieuw bij Onze Speelplek,

maar zo langzamerhand wel op zijn plek.

Elke vrijdag komt hij spelen,

en alles met elkaar te delen.

Hij maakt veel plezier,

met de kinderen en elk aardig dier.

De koeien en de kalfjes bij de boerderij,

daarvan wordt Rowan heel erg blij.

En ook hond Dusty,

aait hij en kust die.

Maar als zijn mam hem komt halen,

vindt hij het wel een beetje balen.

Maar de week erop komt hij weer,

gezellig keer op keer.

Sint wenst hem heel veel plezier,

Met dit boek en menig dier.

Groetjes Sint en Piet

                                                      Maandag , dinsdag en woensdag,

zijn de dagen dat Tim komen mag.

Bij Onze Speelplek in het buitengebied,

heeft hij ’t echt naar z’n zin zoals je ziet.

Hij is gegroeid naar een grote jongen,

en praat nu al zijn lucht uit zijn longen.

Zindelijkheid is nu aan de beurt,

plas op de pot wordt met een groot applaus goed gekeurd.

Wij zijn met Tim harstikke blij,

voelt zich gelukkig en vrij.

Hij is net als een grote broer,

voor de andere kinderen, extra stoer.

Maar de opvang van Tim gaat stoppen,

jammer, zeggen de auto’s, keukentje, lego en de poppen.

Maar kom gerust eens weer,

als je in de buurt bent, een keer.

Sint bedankt Tim voor alle leuke dagen,

en alle moeilijke waarom- vragen.

Groetjes van piet en Sint,

Tot ziens lief kind.

 Louise woont bij Onze Speelplek in de buurt,

als papa en mama gaan werken , wordt ze daar heen gestuurd.

Papa brengt haar op de woensdag en de vrijdag,

de vraag is altijd , wie haar op halen mag.

Mama werkt vaak heel snel,

maar ja, dan trekken de opa’s aan de bel.

De twee mannen vinden het toch ook zo fijn,

om bij die kleine meid te zijn.

Louise heeft het lopen goed geleerd,

zonder zich te veel hebben bezeerd.

Het praten komt nu ook op gang,

al klinken de klanken nog te lang.

Het is wijzen met de vinger en Jaaaaa roepen,

dan komt alles in gang bij de oppastroepen.

Het eten wordt aangedragen en het drinken wordt voorgezet,

zodat het meisje het naar de zin heeft en veel pret.

Ze speelt lief met de kinderen samen,

dat kan de oppas wel beamen.

Daarom krijgt ze van Sint een kadootje,

en van Piet een pepernootje.

Lieve meid, hopelijk tot volgend jaar,

Dan zien we elkaar.

Groetjes Sint en Piet

 Joeri Klanderman,

die kan er wat van.

Hij komt eerst bij Onze Speelplek verlegen binnen,

maar als hij mama heeft uitgezwaaid, dan gaat hij goed beginnen.

Hij kijkt met zijn pretoogjes goed rond,

en bedenkt zich even wat hij zal spelen op de grond.

Zitten aan tafel vindt deze jongen ook fijn,

zo genieten, ook al is hij nog een beetje klein.

Pepernoten zijn favoriet,

dat is het eerste wat hij ziet.

Alles moet er voor aan de kant

zodat hij het kan pakken met zijn hand.

Als we met z’n allen naar de koeien gaan,

gaat hij bij de deur al vooraan staan.

Met zijn kleine beentje stapt hij door het lange gras,

naar de boerderij, dan is deze kleine jongen is in zijn sas.

Tegenover de grote koeien,

die toch wel hard kunnen loeien.

Is hij helemaal niet bang,

en gaat gewoon zijn eigen gang.

Nu krijgt hij een kadootje zoals je ziet,

een groot boek van Zwarte Piet.

Groeten van de Sint,

die Joeri een lieve jongen vindt.

 

Bij Onze Speelplek komt Anna drie keer in de week,

eerst was ze nog een beetje van streek.

Maar nu is Anna is de favoriet,

bij het roepen van haar naam, is het net een lied.

Anna.. Anna.. Anna.. roept een meisje,

het is net een vrolijk wijsje.

Anna weet wat ze wil, dan laat ze zich horen,

net zo lang tot dat iemand zich er aan gaat storen.

Zo heeft ze het voor elkaar dat iemand haar zin verstaat,

en iets lekkers voor haar klaar maakt.

Drinken kan ze elk moment van de dag,

en t eten doen we wanneer het mag.

Verder komt ze nu goed rond,

kruipen over de hele grond.

Sint is zeer trots op haar,

en daarbij is dit gedichtje nu klaar.

Groeten van de zwarte Pieten,

en nu kun je met het boek gaan genieten.

 

31-10- 2013

Dit zijn de beestjes van de buurman. We gaan regelmatig naar zijn boerderij om naar de koeien en de kalfjes te kijken. Een wandeling door de weide en dan rondje boerderij. Kinderen vinden het prachtig. Poep ruiken en soms en lekker in vallen.......

 

16-10-2013

De boer komt ook regelmatig langs ons huis . Nu was de maishakselaar in beeld.
Heel indrukwekkend voor de kinderen, die grote machines...

25-8-2013

 

Zo de vakantie zit er weer op .

Het is rustig geweest in de speeltuin, geen kindergeluiden, geen gelach en gekwebbel.

Het was even lekker ,geen klok en geen agenda. Maar nu mogen de kinderen weer fijn komen.

De eerste week was t meteen weer gezellig, mooi weer erbij .

Ook was er een nieuwe baby bij gekomen, vol aandacht wordt zij bekeken.

Doordat er een kleiner kindje bij komt worden de andere kinderen vanzelf een stukje groter en wijzer.

Dat is ook het leuke van dit werk , de verschillende leeftijden bij elkaar.

Ze kijken veel naar elkaar en daar door leren ze het bijna vanzelf.

 

 

 

23 -7- 2013

     

    Het is de hele week al heerlijk weer, tussen de 25 en 30 graden. We zaten met de kinderen in de speeltuin onder de bomen, zonnedoeken en partytent. Zandbak met zwembad bij elkaar. Hoe kan je het    toch beter uit houden. De ranja regelmatig in de diepvries, een keer bijna te laat , ranjaijs...

    De kinderen konden s'morgens al meteen in de korte broek..

    Op een gegeven moment liepen er monsters in de speeltuin. Ze gingen in het zwembadje en daarna rollen in de zandbak. De kinderen vonden het prachtig. Met een beetje fantasie leek het net of we op    het strand waren. De ogen dicht, dan hoorde je de zee...

    ( de wind door de bomen)

     

     

    Maar nu nadert de vakantie voor de kinderen en en voor ons.

    We wensen iedereen een hele fijne vakantie met heel veel mooi weer.

    Tot over drie weken dan hopen we iedereen weer te zien bij

                 Onze Speelplek.

 

4-7-2013

Afgelopen zondagmiddag was er een oudermiddag georganiseerd, zodat de ouders elkaar ook konden leren kennen. Normaal gesproken lopen de ouders elkaar mis of te weinig tijd om met elkaar te praten.

Er was een tent geregeld ,want het weer was onvoorspelbaar de hele week.

Maar deze middag was de temperatuur prima.

Het was een hele leuke ontstpannen sfeer, mooi weer, lekkere hapjes en drinken. Voor de kinderen was er een ranja-kabouter. Daarmee konden ze zelf ranja tappen.

Vele soorten cup-cakes, popcakes, soesjes en nog veel meer lekkers. Bij het weggaan nog een kadootje (kopje beertjes-chips) mee en de middag was geslaagd. Voor herhaling vatbaar.